7Gen - Баян

Кээде туруп-туруп свет өчкөндөй,
Караңгыда жүргөндөй кезим.
Чалынып, баткакка малынып
Жүрөгүмдө жүдөгөндөй сезим!
Тергендей темир тезек,
Кемчилигимди кемитпесем
Болбой баратат келип кезек,
Өмүрүм негедир тынбай безет!
Аябайт мени аяганда эмне?
Мен эң жөнөкөй пенде
Даяр болуш керек кеткенге!
Баян айтып берем баянымда эмне?!
Жөн гана көз ирмемдер мен сенден кичүү кезимде!
Бир кезде жаш баладай!
Баратам тезден окуучу жайга!
Үлгүлүү көк көз окуучудай
Билим алып өз атын токучудай!
Көздөгөнүм тоонун чокусундай,
Жолумда болгон сыноого сынбай!
Сүйсөм да сүйгөнмүн окутулбай,
Бирок жактырган жерим бир топ учурдай!
21имде үйлөнгүм келип,
Бактылуу болсо деп үйдө бир келин!
“Буюрбай калды, болду, мейли” - дедим
Акылым быша элек, катый элек белим!
Өзүм да жаш эле, башымда маселе
Үй-жайым жок, балким жоктугу ырас эле
Ким билет, мен билем “о нифига себе”
Жактырган жумуштан табамын жакшы эле деген ойлорум менен келатамын!
Мен кыйратамын девей эле жатамын!
Кээбир нерселерди терең катамын,
Унутпагандай кетирген катаны!
Кенен ойлорум менен келатамын.
Мен кыйратамын девей эле жатамын!
Кээбир нерселерди терең катамын,
Унутпагандай кетирген катаны!
Аябайт мени, аяганда эмне?
Мен эң жөнөкөй пенде,
Даяр болуш керек кеткенге!
Баян айтып берем, баянымда эмне?
Жөн гана көз ирмемдер мен сенден кичүү кезимде!